Explore the vast range of titles available.

This study aims to investigate the efficacy of intranasally transplanted neural stem cells (NSCs) in anosmia-induced mice. Twenty-four male mice were included in the study. A food-finding test (FFT) was performed beforehand to confirm that all mice had normal olfactory functions. The mice were then randomly divided into two groups (Groups 1 and 2) and anosmia was induced by 3-methylindole (3-MI). In the first week following the 3-MI injection (week 1), mice in Group 1 received intranasal saline, while mice in Group 2 received intranasal NSCs. The NSCs were prepared from green fluorescent protein (GFP)-transgenic mice. Olfactory function was evaluated through weekly FFTs. One week after NSC or saline administration (week 2), half of the mice in each group were randomly selected and sacrificed for histological examination. The remaining mice were sacrificed for histological examination in week 4. At week 4, the olfactory epithelium of all mice was also examined by polymerase chain reaction (PCR) to detect GFP + cells. The NSC group showed significantly shorter FFT times compared to the saline group. Epithelial damage scores, indicating greater injury, were higher in the saline group, whereas the NSC group exhibited greater epithelial thickness. Immunohistochemical analysis revealed a significantly higher number of olfactory marker protein-expressing cells in the NSC group. GFP + cells were observed in olfactory bulb (OB) and olfactory epithelium (OE) in the NSC group. PCR confirmed the presence of the GFP gene in the OE of NSC-transplanted mice. Intranasal NSCs promoted functional recovery and GFP + cell integration, supporting further research into their therapeutic potential for olfactory dysfunction.

ObjectiveThis study aimed to evaluate rate of the COVID-19 disease, its severity, mortality rate and anxiety levels in subjects who underwent total laryngectomy.MethodsThe subjects who underwent total laryngectomy were included in the study. The data were first obtained retrospectively and then a telephone survey was applied. Anxiety levels was evaluated by the Coronavirus Anxiety Scale (CAS).ResultsA total of 54 subjects were included in the study. Nine (16.7%) males were reported to be infected with SARS-CoV-2. Five (55%) of them were hospitalized; 2 of them (22%) were taken to intensive care units, and one subject (11%) died. Although a tendency to increase risk of COVID-19 disease in the tracheoesophageal voice prosthesis users (23.1% vs 14.63%) was observed, statistically difference was not significant. The average total CAS score was significantly higher in those who had COVID-19.ConclusionThe data documented that people who underwent total laryngectomy developed more frequent and more severe COVID-19 disease and had a higher mortality rate. Although no obvious variable was found, our data suggest that using a tracheoesophageal voice prosthesis may be somewhat effective. Besides, our subjects presented very low anxiety about COVID-19.

Amaç: Başta tiroglossal kanal kisti (TKK) ve brankial kleft anomalileri (BKA) olmak üzere konjenital boyun kitleleri klinik pratikte yaygın olarak karşılaşılan ve genellikle cerrahi olarak tedavi edilen patolojilerdir. Ancak, bu cerrahilerin postoperatif yaşam kalitesi (YK) ve skar üzerindeki etkisi çok fazla incelenmemiştir. Bu çalışmanın amacı, TKK ve BKA cerrahisi geçiren hastalar arasındaki YK ve yara izlerinin sonuçlarını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif vaka-kontrol çalışmasına üçüncü basamak sağlık merkezinde TKK veya BKA sebebiyle opere edilen erişkin hastalar dâhil edilmiştir. Hastaların YK değerlendirmesi için Glasgow Fayda Envanteri [Glasgow Benefit Inventory (GBI)] ve yara izi değerlendirmesi için Hasta Skar Değerlendirme Ölçeği [Patient Scar Asessment Scale (PSAS)] kullanılmıştır. Veriler, bilgisayar tabanlı hastane veri sistemi ve telefonla hastalara ulaşılarak yapılan bir anket ile toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya ortalama yaşı 34,37±14,98 yıl olan toplam 51 hasta dâhil edilmiştir. Ortalama toplam GBI skoru 1,74±5 olup, TKK ve BKA grupları arasında anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir (p=0,109). Ortalama toplam PSAS skoru 8,39±4,09 olup, yara görünümü açısından gruplar arasında anlamlı bir fark izlenmemiştir (p=0,303). Ayrıca, yaşam kalitesi (GBI) skorları ile yara izi skoru (PSAS) arasında bir korelasyon bulunmamıştır. Preoperatif enfeksiyon öyküsünün, postoperatif sonuçlar üzerinde anlamlı bir etkisi olmamıştır. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, TKK ve BKA cerrahilerinin YK üzerinde minimal bir iyileşmeye ve normal ciltle karşılaştırıldığında minimal bir yara izi oluşumuna yol açtığını göstermektedir. Bu sonuçlar, gruplar arasında anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Çalışmanın sonuçlarına göre yara izi bu hasta grubunda yaşam kalitesi üzerine olumsuz bir etki oluşturmamaktadır.

Pott’un şişkin tümörü, frontal sinüzitin ya da nadir olarak travmanın neden olduğu, frontal kemik osteomiyeliti ve subperiostal apse ile karakterize bir tablodur. Baş ağrısı, frontal şişlik, burun tıkanıklığı, burun akıntısı başlıca semptomları olup, bazı hastalarda şişlik dışında semptom vermeyip sinsi bir şekilde intrakraniyal komplikasyonlara neden olarak ölümcül problemlere yol açabilmektedir. Manyetik rezonans görüntüleme ya da bilgisayarlı tomografi, Pott’un şişkin tümörü ve komplikasyonlarının teşhisine yardımcı olur. Erken teşhis, uygun antibiyoterapi ve cerrahi tedavi ile başarılı sonuçlar alınmaktadır. Biz, ciltte fistülize hâle gelmiş Pott’un şişkin tümörü olgumuz üzerinden nadir görülen ve bu yüzden tanıda unutulabilen bu hastalığı konuşarak, uygun tedavi ile hayatı tehdit edici problemlerin engellenebileceğini vurgulamayı amaçladık.