Explore the vast range of titles available.

Nahiv metodolojisinde şiirle istişhâd ve şair tabakaları denilince; Cahiliyye dönemi şairleri, Muhadram şairler, İslâmî dönem şairler ve Müvelled şairler şeklinde dört tabaka akla gelmektedir. Bunlardan ilk ikisinin istişhâd değeri taşıdığı ve sonuncusunun taşımadığı noktasında nahiv bilginlerince uzlaşı söz konusudur. Literatürde verilen bilgiye göre; mütekaddimûn veya üçüncü tabaka da denilen İslâmi dönem şairlerinin şiirleri ise sahih olan kavle göre istişhâd değeri taşısa da söz konusu dönemin şairleriyle muasır olan meşhur dil bilginleri bu tabakanın şiirlerini istişhâda değer görmemişlerdir. Klasik literatürde bazı kaynaklarda ve özellikle modern literatürde bu bilginlerin söz konusu tavrı takınmalarının nedeni olarak; başta Ferezdak (ö. 114/732) olmak üzere Kümeyt el-Esedî (ö. 126/744) ve Zürrumme (ö. 117/735) gibi şairlerin şiirlerinin lahn barındırdığı veya bu şairlerin çağdaşlarınca müvelled kabul edildiği hususu gösterilmiştir. Araştırma derinleştirildiğinde ise nahiv bilginlerinin bu neslin şairlerini tenkit etmelerindeki tek nedenlerin bunlar olmadığı, bunların yanı sıra siyasi ve mezhebi etmenlerin de bu tenkitlere yön verdiğine şahit olunmuştur. Yine ilgili bilginlerin söz konusu şairlerin beyitleriyle ilgili birbiriyle tenakuz teşkil eden dilsel tutumlarda bulundukları da gözlenmiştir. Böylece bu çelişki araştırmanın hareket noktasını teşkil etmiş, meseleyi çözümlemek için etraflı bir araştırma inceleme ihtiyacı hâsıl olmuştur.

يشكل الشاهد الشعري جزءا لا يستهان به من المصنفات الأدبية القديمة، فقد استعان المؤلفون به لأغراض مختلفة، فهم يتوسلون به لتوضيح ما يسوقون به من أخبار عن الشعراء أو ليدعموا آرائهم النقدية واستأثر الشاهد الشعري بأهمية كبيرة لسرعة حفظه وبقائه في الذاكرة. وهذه الدراسة تهدف إلى معرفة المعايير التي دعت الناقد القديم إلى اختيار شاهده الشعري، ومن ثم تسليط الضوء على الفترة الانتقالية بين (شفاهية القول) المرتبطة بالمجتمع القبلي وبين (الكتابية) التي شاعت مع تغير الأوضاع وتطور الحضارة وتأثيرها على اختيار الشاهد الشعري.\"