Explore the vast range of titles available.

Hornless trait in sheep is one of the important traits affecting their economic production efficiency. In order to screen the molecular markers related to hornless trait in Qira black sheep, we used Illumina Ovine 50 K SNP chip data of 189 Qira black sheep, which were divided into two groups based on their horned and hornless traits. GWAS analysis of individuals of interest. Used the horned trait group as the reference group, and performed xp-EHH analysis with the hornless group. The hornless group was subjected to iHS and Pi analyses. After annotating the relevant candidate regions based on the sheep 4.0 genome microarray data. 681 candidate genes were obtained from the xp-EHH analysis, 87 candidate genes from the iHS analysis, and 2,171 candidate genes from the Pi analysis. A total of 19 candidate genes were obtained from further analysis of the candidate regions. Candidate genes were analyzed by GO and KEGG, and RXFP2 , TNS3 , EYA2 and OCSTAMP genes were found to be associated with horned traits in Qira black sheep. Further PCR validation of RXFP2 revealed that loci 10: 29,501,280 ( P  = 0.002), 10: 29,501,431 ( P  = 0.003) and 10: 29,051,333 ( P  = 0.0001) were significantly associated with hornless trait in Qira black sheep.

Objective Black wool can effectively prevent sheep from DNA damage as well as fungal infection, and can improve reproductive performance. In order to explore the candidate genes related to black wool formation in Qira sheep. Methods We selected 123 adult healthy ewes with different coat colors in Qira sheep groups (black (B), brown (Y) and grey (G)) and extracted DNA from their venous blood to obtain Illumina Ovine SNP 50K chip data. Subsequently, our PCA, NJ-tree, and Admixture population structure analyses of the 3 wool color Qira sheep populations showed that the 3 middle wool color populations exhibited the same genetic traits. Fst, xp-EHH, iHS, and π were detected for selection signals, and the 5% SNPs loci positively selected from the analyses were annotated based on SheepOar_v4.0. The region of exon 1 of the TYRP1 gene was further screened, amplified and sequenced through the DNA of the Qira sheep and associated with goodness-of-fit using the chi-square test. Results The results showed that 71 SNPs associated with black wool traits, among which TYRP1, PARD3 and CDH2 genes were strongly associated with black wool production. Three mutations were detected in the exon 1 region of the TYRP1 gene that were significantly associated with coat color variation inQira sheep (2:81,183,168, 2:81,183,281 and 2:81,183,284). Conclusion In this paper, Qira sheep could not differentiate the genetic structure of this population by wool color, and obtained 71 SNPs related to black wool. Detection of mutation sites on the TYRP1 gene affecting hair color change provides a basis for black sheep line selection as well as breed conservation.

CYP11A1 (a key enzyme in the process of progesterone synthesis) expression is a crucial factor that promotes the proliferation and progressive differentiation of granulosa cells (GCs) to support oocyte maturation and ovulation in livestock. Changes in its expression may be related to DNA methylation, but the specific regulatory mechanism of this remains unclear. The qRT-PCR, western-blot, CCK-8 assay, RNAi, dual-luciferase activity assay and sulfite sequening were used to explore the effect of the activity and methylation level of the promoter on the proliferation of GCs. Our studies first identified that the activity of promoted the core genes that affected the superior growth of follicles in Qira Black sheep, and activity changes were related to the degree of DNA methylation. We further revealed that the DNA methylation of GCs at different developmental stages was mainly regulated by the promoter region, and also clearly defined the optimal window period for to affect the proliferation of GCs. In summary, our data reveals the epigenetic regulatory mechanism of GCs in follicle development provides a new perspective for understanding the molecular basis of reproductive cell differentiation, and offers important theoretical support for future research and basic application in the field of livestock reproduction. This not only helps to improve the efficient breeding and production system of sheep and the process of genetic improvement, but also provides a theoretical basis for fundamentally accelerating the expansion, breeding, and genetic quality innovation of superior sheep breeds in China, and also offers accurate targets for sheep genetic breeding.

Sheep exhibit a distinct estrous cycle that includes four different phases: proestrus, estrus, late estrus, and luteal phase. As the estrous cycle repeats, follicular development regularly alternates. We thus investigated ovarian transcriptome data from each of the four phases using weighted gene co-expression network analysis (WGCNA) to identify modules, pathways, and genes essential to follicle growth and development. We clustered mRNA and long non-coding RNA (lncRNA) into different modules by WGCNA, and calculated correlation coefficients between genes and Stages of the estrous cycle. Co-expression of the black module (cor = 0.81, P <0.001) and the yellow module (cor = 0.61, P <0.04) was found to be critical for follicle growth and development. A total of 2066 genes comprising the black and yellow modules was used for functional enrichment. The results reveal that these genes are mainly enriched in Cell cycle, PI3K-Akt signaling pathway, Oocyte meiosis, Apoptosis, and other important signaling pathways. We also identified seven hub genes ( BUB1B, MAD2L1, ASPM, HSD3B1, WDHD1, CENPA , and MXI1 ) that may play a role in follicle development. Our study may provide several important new markers allowing in depth exploration of the genetic basis for multiparous reproduction in sheep.

The objectives of present investigation were to test the effects on water use efficiency (WUE) and cotton yield of implementing a range of deficit irrigation regimes triggered at specific fractions of root zone soil moisture, field capacity (⅜) and different crop phenological stages. The study was conducted on southern oasis of the Taklamakan desert, China. The cotton crop's WUE was quantified, as were leaf photosynthesis and yield. From a photosynthetic perspective, deficit irrigation resulted in 16.8%, 10.3% and 2.2% increases in leaf WUE under θfc-based regulated deficit irrigation (T1, T2, and T3), compared to the control, respectively. Cotton yield and its components were significantly affected by irrigation depths (p<0.05). A relatively high seed yield (0.65 kg/m3) and the highest WUE were achieved, under T3 (70% θfc at seedling stage, 60% θfc at squaring, 50% θfc at full-bloom, 70% θfc at boll, 70% θfc at boll cracking stage), showing it to be the most effective and productive irrigation schedule tested. As the application of θfc-based deficit irrigation in surface-irrigated cotton fields showed great potential in saving water, maintaining a high WUE, and improving cotton seed yield, a management strategy consisting or irrigation thresholds of 70% θfc in the root zone at the seedling, boll and boll cracking stages, and of 60% θfc at the squaring stage, and 50% θfc at the full-bloom stage, would be recommended for this extremely arid region.

Recently, a wide range of quantitative research on the identification of environmental flow requirements (EFRs) has been conducted. However, little focus is given to EFRs to maintain multiple ecosystem services in oasis areas. The present study quantifies the EFRs in oasis areas of Tarim Basin, Xinjiang, Northwest China on the basis of three ecosystem services: (1) maintenance of riverine ecosystem health, (2) assurance of the stability of oasis–desert ecotone and riparian (Tugai) forests, and (3) restoration of oasis–desert ecotone groundwater. The identified consumptive and non-consumptive water requirements are used to quantify and determine the EFRs in Qira oasis by employing the summation and compatibility rules (maximum principle). Results indicate that the annual maximum, medium, and minimum EFRs are 0.752 × 108, 0.619 × 108, and 0.516 × 108 m3, respectively, which account for 58.75%, 48.36%, and 40.29% of the natural river runoff. The months between April and October are identified as the most important periods to maintain the EFRs. Moreover, the water requirement for groundwater restoration of the oasis–desert ecotone accounts for a large proportion, representing 48.27%, 42.32%, and 37.03% of the total EFRs at maximum, medium, and minimum levels, respectively. Therefore, to allocate the integrated EFRs, focus should be placed on the water demand of the desert vegetation’s groundwater restoration, which is crucial for maintaining desert vegetation to prevent sandstorms and soil erosion. This work provides a reference to quantify the EFRs of oasis areas in arid regions.

The inland river watersheds of arid Northwest China represent an example of how, in recent times, climatic warming has increased the complexity of Earth's hydrological processes. In the present study, the linear and nonlinear characteristics of the runoff response to temperature and precipitation were investigated in the Qira River basin, located on the northern slope of the Kunlun Mountains. The results showed that average temperature on annual and seasonal scales has displayed a significantly increasing trend, but this has not been reflected in accumulated precipitation and runoff. Using path analysis, a positive link between precipitation and runoff was found both annually and in the summer season. Conversely, it was found that the impact of temperature on runoff has been negative since the 1960s, attributable to higher evaporation and infiltration in the Qira River basin. Over the past 50 years, abrupt changes in annual temperature, precipitation and runoff occurred in 1997, 1987 and 1995, respectively. Combined with analysis using the correlation dimension method, it was found that the temperature, precipitation and runoff, both annually and seasonally, possessed chaotic dynamic characteristics, implying that complex hydro-climatic processes must be introduced into other variables within models to describe the dynamics. In addition, as determined via rescaled range analysis, a consistent annual and seasonal decreasing trend in runoff under increasing temperature and precipitation conditions in the future should be taken into account. This work may provide a theoretical perspective that can be applied to the proper use and management of oasis water resources in the lower reaches of river basins like that of the Qira River.

Heavy aeolian deposition is one of the most threatening natural hazards to oases in arid areas. How an oasis affects aeolian deposition is tightly related to the local ecological environments. To examine the effects of oasis on aeolian deposition under different weather conditions, monthly aeolian deposition from April 2008 to March 2009 and additional samples during dust storms in April and May 2008 were collected at four sites along the Qira oasis. The monthly ADRs (aeolian deposition rates) varied greatly with seasons and sites, ranging from 19.4 to 421.2 g/m²/month and averaging 198.8 g/m²/month. Aeolian deposition in the oasis was composed dominantly of sand and silt. Based on the variations of ADRs from the four sites, it can be found that the oasis exhibits two different effects on aeolian deposition under different weather conditions. During dust storms, the oasis demonstrates a significantly shielding effect due to the obstruction of the oasis-protection systems, resulting in most aeolian particles being deposited at the windward side of the oasis. While during non-dust storm periods with weak winds, the oasis exhibits an “attracting” effect on aeolian deposition, leading to a higher ADR inside the oasis. Owing to the annual ADR is dominated by the non-dust storm ADR in Qira, the oasis seems to become an important aeolian deposition area caused by the “attracting” effect of the oasis.

The Conversion of Cropland to Forest and Grassland Program (CCFG), which was initiated by the Chinese government in 1999, is a cropland retirement program with integrated objectives for ecological preservation and local development. The purpose of this article was to study the influencing factors of attitude and economic strategies in rural households toward the CCFG. Rural households' knowledge, attitude and economic strategies toward the CCFG were investigated through a questionnaire survey in Qira, China. Influencing factors of attitude and strategies of households were analyzed using a logit model technique. The analysis indicated that household's income level, environmental knowledge of the program, and program implementation were significant influencing factors in a household's attitude toward the CCFG, while major influencing factors of household strategies were their regional background and availability of income generation sources. Meaningful association was not found between attitude and strategy choices. Rich households had more strategy choices, while poor households were usually confined to low input strategies with uncertain income. To sustain their livelihood, the poor need extra assistances in marketing, loan granting, employment training, information, and technical services.

Kur’ân-ı Kerîm’in nüzûlüyle birlikte başlayan Kur’ân eğitim tarihinin önemli bir boyutunu kıraat faaliyetleri oluşturur. Gerek Hz. Peygamber döneminde gerekse onun vefatından sonraki süreçte, Müslümanların Kur’ân kıraatlerini yaymaya yönelik eğitim-öğretim faaliyetleri devam etmiştir. Bu bağlamda müesseseler kurulmuş, kıraat ilmi eğitimine dönük eserler yazılmış ve metotlar geliştirilerek kıraat ilminin yayılmasına katkıda bulunulmuştur. Osmanlı’nın son döneminde ve Cumhuriyetin ilk yıllarında kıraat eğitim-öğretiminde, -ülkemiz adına- bir fetret dönemi yaşanmıştır. Uzun yıllar devletin gözetiminde ve resmî kurumları vasıtasıyla gerçekleştirilen kıraat ilmi eğitim-öğretimi, Tevhid-i Tedrisat Kanunu’nun çıkarılmasından sonra Türkiye’de gayr-ı resmî olarak yürütülmüş, bu ilmi okutan ehil hocaların azalmasıyla kıraat ilmine yönelik faaliyetler zamanla yok olma riskiyle karşı karşıya kalmıştır. Ülkemizde, son yıllarda aşere-takrîb-tayyibe tedrisine yönelik ihtisas kurslarının ve buralarda yetişenlerin sayısının hızla artması, üzerinde müstakil bir çalışmayı hak etmektedir. Özetİslâm eğitim tarihinde, kıraat ilmi sahasında pek çok âlim yetişmiş, çok sayıda eser kaleme alınmış ve pratik tarafıyla bu ilmin tedrisine devam edilegelmiştir. Kur’ân kelimelerinin telaffuz farklılıklarını konu edinen bu köklü ilmin tahsiline yönelik, zamanla birtakım müesseseler kurulmuş ve kıraat ilmi eğitiminin tarihsel sürecinde birtakım metotlar geliştirilmiştir.Kaynaklarda, kıraat ilminin Anadolu’ya ne zaman ve kimin vasıtasıyla geldiği tam olarak belli değildir. Osmanlı coğrafyasının kıraat ilmiyle tanışması, İbnü’l-Cezerî’nin öğrencisi Hatîb Abdulmü’min Rûmî’nin Bursa’daki kıraat eğitim-öğretim faaliyetlerine başlamasıyla gerçekleşmiştir. Ancak Osmanlı’da, kıraat ilmi tedrisatının İbnü’l-Cezerî ile müesses bir yapı arz ettiği ve resmiyet kazandığı ifade edilir. Dolayısıyla Türkler’in kıraat ilmiyle tanışmaları, İbnü’l-Cezerî’nin Bursa’ya gelişinin öncesine tekabül eder.Osmanlı coğrafyasında, XI-XIII. asırlar arasında kıraat ilmi ve tedrisatı en parlak dönemini yaşamış, yedi ve on kıraat olmak üzere eğitim-öğretim faaliyetleri yürütülmüştür. Yine Dânî, Şâtıbî ve İbnü’l-Cezerî gibi âlimlerin eserleri esas alınarak birçok müellif, tedrisata dönük yardımcı kaynaklar telif ederek uygulamaya koymuşlardır. Bu sayede kıraat eğitim-öğretimi daha pratik hale getirilmiş ve belirli usûller çerçevesinde okutulmaya başlanmıştır. XIII. asır sonları, aynı zamanda yedi kıraati esas alan seb‘a tarîki tedrisatının ülkemizde yavaş yavaş yerini on kıraati temel alan aşere tarîkine bıraktığı dönemdir. Böylece kıraat müfredatında, seb‘a tarîki okunmadan doğrudan aşere tarîkine geçilmiştir.Ülkemizde kıraat eğitim-öğretimi, 3 Mart 1924’te Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile birlikte medreselerin ilgâsına kadar dâru’l-kurrâ denilen ihtisas merkezlerinde yapılırken, medreselerin kapanmasıyla resmî olarak kesintiye uğramıştır. Cumhuriyetin kuruluşundan 1968 yılına kadar kıraat ilmi, kurumsal seviyede tedris edilememiş ancak özverili üstâdların şahsî gayretleriyle okutulmuştur. Bu tarihe kadar kıraat ilmi eğitim-öğretiminin devlet eliyle yürütülmemesi ya da bu ilme ilgi duyanların teşvik edilmemesi gibi sebeplerle kıraat ilmini okuyup-okutanların sayısı gün geçtikçe azalarak neredeyse bu ilim yok olmaya yüz tutmuştur. 1968 yılında ise dönemin Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı Tayyar Altıkulaç’ın girişimiyle Mehmed Rüşdü Aşıkkutlu riyâsetinde resmî olarak kıraat ilmi yeniden tahsil edilmeye başlanmıştır. Bu tarihte, Diyanet İşleri Başkanlığının görevlendirmesiyle kurumun bazı personeli, hizmet içi eğitim kapsamında, Aşıkkutlu’dan kıraat derslerini tahsil etmek üzere Trabzon’un Of ilçesine bağlı Çifaruksa/Uğurlu beldesine gönderilmiştir.İstanbul Haseki Eğitim Merkezi’nin 1976 yılında Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından açılmasıyla birlikte Aşere-Takrîb-Tayyibe İhtisas Kursu, eğitim merkezi düzeyinde hizmete giren ilk kurs olmuştur. Burada Aşıkkutlu Mısır tarîkini, Gürses ise İstanbul tarîkini temsil etmek üzere her iki tarîkle birlikte kıraat tedrisatı sürdürülmüştür. Bu ihtisas kurslarının üçer yıllık dönemler halinde yapılması öngörülmüş ve sınavla kursiyer kabul edilmeye başlanmıştır. 1976-1979 yılları arasındaki ilk dönem sonunda kurs her iki tarîkten de ilk mezunlarını vermiştir.Diyanet İşleri Başkanlığı önceden belirlediği tarihlerde, teşkilat bünyesinde veya diğer kurumlarda görev yapan yahut özel sektörde çalışan, kendi imkânları ve özel gayretleriyle aşere-takrîb eğitimini tamamlamış ve icâzet almış olan kimseler için hizmet içi eğitim belgesi sınavı düzenlemektedir. Yazılı ve sözlü olmak üzere iki aşamalı bu sınavda başarılı olanlara, söz konusu belge verilmektedir. Başkanlığın ilk defa 2010 yılında ve iki yılda bir defa olacak şekilde gerçekleştirdiği “Aşere-Takrîb Kursunu Dışarıdan Okuyanlar İçin Belge Sınavı” adlı sınavla -2018 yılı itibariyle- 184 kişi bu belgeyi almaya hak kazanmıştır.   Ülkemizdeki kıraat eğitiminde, öğrencilerin aşerenin temel kâidelerini öğrendiklerinde, rivâyetleri birbirinden ayırt etme alışkanlığı kazanmasına yönelik infirâd yöntemiyle, Kur’ân’ın ilk 5-10 sayfası her öğrenciye aşere tarîki üzere yazdırılır ve okutulur. Ülkemizde kıraat eğitim-öğretiminde, infirâd yöntemiyle bir süre okuyan öğrenciye kıraat kavramları, kâideleri, imam ve râvî sıralaması gibi hususlarda alışkanlık kazandırdıktan sonra, indirâc yöntemiyle tüm Kur’ân’ın aşere sûreti her bir öğrenciye yazdırılıp okutulur. Kıraat ilmi tedrisatıyla uğraşan âlimlerin, öğretimde takip ettikleri kaynaklar ve metotlar, bulundukları bölgelerde yaygınlaşarak o bölgenin adıyla bilinir olmuştur. Bu bağlamda Osmanlı coğrafyasında kıraat ilmi, İstanbul ve Mısır tarîkleri olmak üzere iki usûlle okutulagelmiştir. Günümüz Türkiye’sinde, aynı şekilde bu iki tarîk üzere tahsil edilmeye devam etmektedir. Ülkemizde hâlihazırda yürütülen kıraat tedrisatında, İstanbul tarîkini Sûfî mesleği temsil etmekte ve başta İstanbul olmak üzere birçok merkezde kıraat eğitimi bu mesleğe göre yürütülmektedir. Halen Pendik, Müftü Yusuf Karali, Haseki Abdurrahman Gürses Eğitim Merkezleri’nde bu meslek okutulmaktadır. Ülkemizdeki son devir kıraat âlimlerinden Mehmed Rüşdü Aşıkkutlu ve Gönenli Mehmed Öğütçü, Mısır tarîkinin temsilcileridir. Ülkemizde Mısır tarîki, takip edilen ve yaygın olarak benimsenip uygulanmasıyla günümüzde Atâullah mesleğiyle temsil edilmektedir.Günümüzde kıraat eğitim-öğretiminde, özellikle ilk başlarda edâ yöntemi uygulanmaktadır. Böylece öğrenci, hocasından kıraatin uygulamasını bizzat işitmiş ve hocasına dersi sunmuş olur. Eğitim sürecinin ilerleyen aşamalarında, öğrenci dersi icrâda meleke kesbettikten sonra semâ‘ uygulamasının yoğunluğu azaltılır ve arz uygulamasına ağırlık verilir. Kıraat eğitiminde takip edilen programa gelince, klasik usûlde olduğu gibi günümüzde de ülkemizde takip edilen program aynı şekildedir. Buna göre tedriste aşere, takrîb ve tayyibe olmak üzere üç program takip edilir. Öte yandan kıraat okumaya başlayan kişinin sağlam hâfız olması ve Âsım kıraatinin Hafs rivâyetine göre tecvîd ilmini iyi bilip uygulayabilmesi şarttır. Böyle olmakla birlikte tecvîd ilmindeki uygulamaların pekişmesine yönelik müfredatta tecvîd dersi yer alır.