Explore the vast range of titles available.

This paper is not an article in a regular sense. It is a dialogue between François-David Sebbah, one of the two editors of this topical collection, and Jean-Luc Nancy, one of the most eminent representatives of the contemporary French Thought. This dialogue took place in the first half of 2022 in a written form, because of the sanitary restrictions related to the COVID-19 pandemic and because Nancy was heavily sick. Sebbah sent to Nancy a text, corresponding to Section 2.1, and Nancy responded to it with another text, corresponding to Section 2.2. Unfortunately, Nancy died on August 23, 2022, and could not revise his own text nor pursue the dialogue, as it was originally planned. For this reason, an introductory clarification by Sebbah, corresponding to Section 1, has been added. The purpose of such clarification is to introduce the reader to Nancy’s philosophy of technology—although technology never had a central role in Nancy’s reflections. In Section 2.1, Sebbah proposes a distinction between “French Theory,” “French Thought,” and “French Philosophy.” He also proposes a list of twelve possible intersections between the French Thought and the philosophy of technology. In Section 2.2, Nancy criticizes the use of expressions such as “French Thought.” He also insists, in a Heideggerian vein, on the fact that Technology (with a capital “T”) does not depend on human ends but has its own ends.

Moim celem jest analiza problemu języka, jakim posługują się współcześni myśliciele związani z fenomenologią francuską. Tak jak Clifford Geertz w swojej ważnej książce Dzieło i życie. Antropolog jako autor poświęconej znaczeniu języka w antropologii kulturowej, wybrałam do analizy teksty czterech fenomenologów francuskich: Henriego Maldineya, Jeana‑Louisa Chrétiena, Renauda Barbarasa i François‑Davida Sebbaha. Interpretuję ich teksty w szerszym kontekście nowej fenomenologii, pokazując powinowactwa i inspiracje, z których korzystają, i podkreślając, że są oni nad wyraz świadomi nietransparentności języka. Widać to w wybranych przeze mnie do analizy przedmiotach ich zainteresowań, którymi stają się tu: książka, akt czytania, poezja czy też to, co poetyckie (le poethique) jako wyróżniony sposób bycia, a ostatecznie samo pisanie fenomenologiczne i mierzenie się z tym, co Sebbah określa mianem fenomenologii niemożliwej; niemożliwej właśnie przez to, że próbuje zawrzeć w słowie „doświadczenie”. Będą mnie tu interesowały zarówno język, jakim posługują się wybrani przeze mnie fenomenolodzy, styl językowy, jaki wybierają, jak i opisy konkretnych fenomenów, tym razem powiązanych z językiem.