Explore the vast range of titles available.

Disiplinlerarası bir perspektife uygun olarak Arnold van Gennep, toplumsal dönüşüm ve ona bağlı kolektiflik sorununu “De quelques cas de bovarysme” (Birkaç bovarizm vakası üzerine) başlıklı yazısında “bovarizm” metaforu üzerinden gündeme getirerek yazınsal bir kavramı folklorun alanına taşır. Ortak bir toplumsal tutumu ve neden olduğu kimi olumsuz sonuçları söz konusu kavram üzerinden açıklar. Bir toplumun üyelerinin yerleşik alışkanlıklarını, inanma biçimlerini, gelenek ve göreneklerini, kısacası ortak değerlerini etkileyen bir hoşnutsuzluk durumunu ve başka bir yer düşünü, dolayısıyla yarattığı olumsuzlukları, neden olduğu toplumsal çöküşü Liberya örneği ile açıklar. Böylelikle bireysel ve psikolojik bir sorunu ifade etmek için kullanılan bir kavramı, kolektif bir sorunu folklorun verileriyle değerlendirmek amacıyla kullanır. Bilindiği gibi, Madame Bovary, taşra/köy yaşamıyla kent yaşamı arasındaki çatışmanın ve birey üzerinde yarattığı olumsuzlukların bir anlatımıdır. Kolektif bovarizm (ya da yerine göre toplumsal bovarizm) kavramı ise tek bir bireyin ötesinde tüm toplumu ya da çoğunluğu ilgilendiren bir olumsuzluğun ifadesi olarak kullanılmaktadır. Kendi habitatını (ve oraya ilişkin tüm değerleri) bir bakıma terk ederek, Gilles Deleuze’ün söylediği gibi, yersizyurtsuzlaşarak (köklerinden, kimliğinden, dilinden, ortak değerlerden koparak) bir başka ülkede yaşama (yenidenyurtlulaşma) düşü kuran kişilerin tutumu kolektif bovarizmin bir yansıması olarak nitelendirilip açıklanabilir. Bu yazıda Arnold van Gennep’in tanımladığı biçimiyle kolektif bovarizmin, bir toplumu belirleyen temel değerlerin yok oluşuna, hatta sonu toplumun çöküşüne varabilecek denli yaşamsal bir psikolojik (elbette ekonomik, değersel) durumun ne olduğu üzerinde duracağız. Kolektif bovarizm kavramı üzerinden, bir bakıma değişik dolayımlara (fr. médium) yaslanarak folklorun sorguladığı toplumsal değerlerin çözülmesi durumunda ortaya çıkabilecek dramatik bir durumun gerçek işlevinin ne olduğuna vurgu yapılmaktadır. Traité comparatif des nationalités’de, (Ulusların Karşılaştırmalı El Kitabı) kolektif bovarizm karşısında, bir ulus kimliğini yapısöküme uğratarak kolektif duygunun bileşenlerini, bir toplumu, toplumsal grubu ötekilerden farklılaştıran simgeleri (dövme, beden resimleri, giysi, bayrak, ulusal renkler, ev, köy, gelenekler, görenekler, yazı, dil, yerel diller, ağızlar, sınırlar, haritalar) betimleyen, bunları ulusal kimliğin olmazsa olmaz unsurları olarak tanımlayan Arnold van Gennep’in kolektif bovarizm başlığı altındaki irdelemelerinden yapılabilecek çıkarım şudur: Kolektif bovarizm bir toplumun kültürü, yerleşik değerleri üzerinde neden olduğu yıkımla kimi bakımlardan etnik-mazoşizm (fr. ethnomasochisme) kavramıyla yakınlaşır. Guillaume Faye’in tanımladığı biçimiyle söz konusu kavram, belirli bir halkın ya da etnik grubun (gruptan kişilerin) kendilerini veya kendi tarihlerini, kültürlerini ve geleneklerini kendi yurtları dışındakilere kıyasla aşağılama eğilimiyle sonuçlanan bir dizi psikolojik tutumu ya da ideolojiyi belirtir. Öyleyse etnik-mazoşizm, utanç ve kendinden nefret etmeye benzer. Arnold van Gennep, kültürel kökenlerinden koparak başka ülke düşü kuran Liberyalılar üzerinden kısaca böyle bir olumsuzluk durumunu dile getirir. Bu yazıda hem Arnold van Gennep’in örneğine hem de başka bir örneğe yer vereceğiz. Evrim Ölçer Özünel’in gecekondu yaşamına ilişkin Eşiktekiler başlıklı çalışmasını Arnold van Gennep’in kavram konusundaki çıkarımlarına koşut biçimde kolektif bovarizm kavramı çerçevesinde kısaca değerlendireceğiz. Kısaca bu yazı psiko-folklorik bir tutumla folklorun işlevsel içeriğine bir başka açıdan bir yaklaşım biçiminin özünü irdeleyerek yersizyurtsuzlaşmayı göze alanlarca toplumun ayırıcı değerlerinin bir yana bırakılması durumunda ortaya çıkan olumsuz ve dramatik sonuçların neler olabileceğini göstermeye yöneliktir.

Background Non-suicidal self-injury (NSSI) is a serious and alarming phenomenon during adolescence. There is a need for understanding the intrapersonal variables that might contribute to the maintenance of these self-injurious behaviors. Objective This study aims to concurrently compare intrapersonal variables between adolescents with and without a lifetime history of NSSI, and to longitudinally test whether NSSI over lifetime history predicts 6-months NSSI through self-criticism and depressive symptoms among Portuguese adolescents with a self-reported history of NSSI. Methods Adolescents ( N  = 418, 12–19 years-old) from middle and secondary schools completed self-report questionnaires to assess self-criticism (particularly, the most severe form: hated self), depressive symptoms, and the frequency of NSSI in two points in time over the 6-months interval. Results Adolescents who reported a lifetime history of NSSI tend to experience greater harsh and persecutory criticism towards themselves and elevated depressive symptoms than adolescents without a history of NSSI. Results from path analysis showed that lifetime NSSI predicts subsequent NSSI, and this association is mediated by self-hatred and depressive symptoms among adolescents with lifetime NSSI. Conclusions Findings suggest that NSSI is maintained through a sense of self-focused on hatred and disgust feelings and depressive symptoms.

This article discusses problems with Kurt Lewin's notion of self‐hatred among Jews (Lewin, 1941/1948), and illustrates the ways in which the concept is used in identity politics. It argues that the way the notion of self‐hatred is often used makes it problematic as a psychological concept because it requires that we accept particular definitions of group identities and particular political positions as central to those identities. Often, however, such issues are disputed by group members. Examination of the literature illustrates that it is rarely a straightforward decision whether those behaviours or attitudes identified as manifestations of self‐hatred are best explained in this way. The function of the self‐hatred concept in current debate over Israeli policy is described as an example of how arguments over identity are part of political conflict. In the case of current Middle Eastern politics, the concept of self‐hatred is used by right‐wing Zionists to label those who criticize policies of the current Israeli government as disloyal and pathological.

The present paper constitutes the first part of the analysis of Sander L. Gilman’s famous book Jewish SelfHatred, and the pioneering interpretation of the concept of stereotype. According to Gilman, a stereotype emerges as a result of an active collaboration of the person who stereotypises and the outsider. The latter opposes the image imposed by the stereotype, and thus splits the stereotype into a positive and a negative part. By identifying himself with the positive part, the outsider delegates the purity of classification not only to the subgroup he does not feel any attachment to, but also involuntarily legitimises the stereotype, because without his authorisation, the stereotype would merely remain a racist insult. The article is based on the narrations of Jewish converts to Christianity from the Middle Ages to the 15th century.

Commensurate with unemployment as conduit of Black self-hate is Black male aggression directed at racial peers. Consumed by poverty and most importantly unemployment, Black males have internalized norms via legacy of the antebellum that embrace violence. Their ability to obtain gainful employment can serve as a powerful alternative to the pathologizing influence of self-hate and to approaches emphasizing homicide to the exclusion of others. To reverse the trends, successful Blacks must be willing to mentor those less fortunate by being personally or actively involved. Their existence as role models can help decrease self-hate until such time as mentees can become permanently and gainfully employed.

The Afrocentric view concerning Jamaicans who bleach their skins is that they suffer from self-hate, a result of the lingering psychological scars of slavery. The self-hatred thesis is tested by comparing the self-esteem scores of a small convenience sample of skin bleachers with the scores of a control group. The two groups have almost the same average scores above the median, which indicates that skin bleaching did not occur because of low self-esteem. The preliminary results suggest that there are varied reasons for skin bleaching and there is a range of Black identities as each person constructs his or her identity in a multicultural society.

Range of exploitative situations across industries - how should victim services respond - research by the International Organization for Migration (IOM) Indonesia Counter-Trafficking Module (CTM) - exploitation in sex and non-sex labour industries - requirement for tailored support needs based on gender, age and type of exploitation.

Seeks to demonstrate that the dramatic characters created by Arthur Miller represent different kinds of idealism based on unconscious, self-destructive motives associated with unhealthy self-object experiences in childhood. They end in disillusionment.

Some members of minority groups come to accept the validity of unjustified criticism and negative views of themselves held by the majority culture. [MARC Reitter] (Germanic languages and literature, Ohio State Univ.) does not deal directly with important debate about Jewish selfhatred.