Catalogue Search | MBRL
Are you sure you want to remove the book from the shelf?
{{itemTitle}}
18,935
result(s) for
"Turkish"
Sort by:
The Derivational Functions of Suffix +lA From a Diachronic Perspective
Like many other languages in the world, Turkish is rich in terms of linguistic elements, including noun and verb roots, derivative noun and verb stem types, and affixes, which result in its classification as a flexional language. The fact that the number of lexemes in its vocabulary is high and diverse in type is closely related to both its historical development in dialectal variations since the Old Turkish period and the word-formation techniques it possesses, thereby enhancing its capacity to produce various parts of speech. Generally, in natural languages, in addition to many words that directly correspond to a concept that has a meaning in its bare and root form, sounds and sound groups in the morphemic level do not make sense on their own and do not semantically represent a concept. However, they are operational, and they attribute a meaning when they are affixed. As is the case in many other languages, these morphemic units are generally used being influenced by syntactic facts to establish semantic connections between words. These morphemic units do not have a semantic function on their own in Turkish. They are responsible for providing meaning to a root or meaning diversity in a lexeme. This results from the agglutinative character of Turkish, but there is also another, but not prevalent, way of adding an affix to the beginning of the root. This kind of affixation in Turkish is due to the influence of the Persian language, especially during the Karahanid Turkish period, whose linguistic influence was marked in Turkish for a while. The study aims to attend to the historical developments in the linguistic qualities of the suffix +IA, one of the most prevalent and oldest suffixes in Turkish since the Oldest Turkic dialects through multiple layers of linguistic fields such as syntax, semantics, and morphology. Thus, different from other studies about the qualities of the suffix, the study attempts to handle it in terms of both grammatical and linguistic aspects simultaneously.
Journal Article
Mu‘tezile’de Tövbenin Kamu Hukukuna Yansıyan Boyutu
Bu makale, sosyo-ahlakî yasal yönleriyle tövbe konusunu Mu’tezilî bakış açısıyla konu edinmektedir. Makalede tövbenin Allah’ın hukukuna taalluk eden yönünden ziyade insan hak ve onurunu ilgilendiren boyutu incelenecektir. Özellikle birey ve kamuya sirayet eden ihlâller nedeniyle gerekli olan tövbenin ahlakî, dinî ve hukukî kaideleri irdelenecektir. Mu‘tezilî teolojide tövbe fiilinde gerekli unsurlar, tövbe etmeyi gerektiren koşullar ve günaha karşı zorunlu yaptırımlar analitik bir yöntemle tahlil edilecektir. Makalede detaylı kavram analizlerine yer verilmeyecek ana tema Mu‘tezile’ye özgü görüşlerle sınırlandırılacaktır. Fakat güncel ile bağıntıyı sağlama gayesiyle kamu hakları ve menfaatini konu edinen modern dönem çalışmalarından da istifade edilecektir. Makalenin özgünlüğü tövbe konusunu bireysel dinî bir tercihin ötesine taşıyarak kamu ahlakı çerçevesinde yasal boyutlarıyla ele alacak olmasıdır. Böylece mesele, salt dinî içeriğiyle ele alınmayacak özellikle kamu hukuku dikkate alınarak sosyo-ahlakî bir boyut da eklenmiş olacaktır. Sonuç olarak kamu hukuku ve menfaatine yönelik ihlâl durumlarında tövbenin ahlakî ve yasal yaptırımı gerektiren bir ödev olduğu vurgulanarak onarıcı ve yapıcı yönü belirtilecektir.
Journal Article
Togʿay Murod’ın “Otamdan Qolgan Dalalar (Babamdan Kalan Tarlalar)” Romanında Yer Alan Biçimbirimsel Yinelemeler
Togʿay Murod, Çağdaş Özbek edebiyatının en önemli yazarlarından biridir. Yazar, roman ve hikâye türünde verdiği eserlerle Çağdaş Özbek edebiyatının gelişmesine katkı sağlamış, bütün eserlerinde kendine özgü bir üslup ortaya koymuştur. Togʿ¡ay Murod’ın eserleri yazarın kullandığı dilsel ögeler açısından oldukça özgün kullanımlar içermektedir. Togʿay Murod, “Otamdan Qolgan Dalalar (Babamdan Kalan Tarlalar)” adlı romanında Özbek halkının Sovyet devrinde çektiği sıkıntıları okuyucuda derin bir tesir yaratmak amacıyla şiirsel bir üslupla kaleme almış, yaşanılan hadiselerin akılda kalıcı olmasını sağlamak için özellikle vurgulamak istediği olayları, durumları, kişileri yinelemeli bir anlatımla ortaya koymuştur. Yazarın bu üslupla kaleme aldığı romanı, etkili bir dil kullanımı olarak tanımlanan yinelemelerin biçimbirimsel olarak ele alınabilmesi açısından zengin bir malzeme sunmaktadır. Edebî metinlerin anlamlandırılmasında önemli bir rol üstlenen deyişbilim, edebî metinlerin sesbilgisel, biçimbirimsel, sözdizimsel, anlambilimsel ve metinsel olmak üzere beş başlık altında incelendiği bir dilbilim alanıdır. Çalışmaya konu olan biçimbirimsel yinelemeler çeşitli boyutlarda incelenmektedir. Tümcenin başında, ortasında, sonunda yer alan sözcük veya sözcük öbeklerinin anlatımı daha etkili ve vurgulu hâle getirmek maksadıyla takip eden tümcede yinelenme şekillerine göre biçimbirimsel yinelemeli kullanımlar; ön yineleme, art yineleme, çapraz yineleme, karma yineleme, ikizleşme gibi alt başlıklarda incelenmektedir. Özbek Türkçesinde “takroriy soʿzlar” olarak geçen yinelemeler, biçimbirimsel yinelemelerin alt başlıkları dikkate alınarak incelenmiş, bu kullanımların romanda yer alan örnekleri metin içerisinde tespit edilmiş, örneklerin geçtiği sayfa numaraları parantez içerisinde gösterilmiş, Türkiye Türkçesine aktarımları tırnak içerisinde verilmiştir.
Journal Article
