Journal Article

Bilişsel davranışçı teknikler ve psikodrama teknikleri kullanılarak yapılan grup uygulamalarının ergenlerin saldırganlığını azaltmadaki etkilerinin karşılaştırılması

KARATAŞ, Zeynep, GÖKÇAKAN, Zafer

2009

Overview

Bu araştırmanın amacı, bilişsel davranışçı teknikler ile psikodrama teknikleri kullanılarak yapılan grup uygulamalarının ergenlerde saldırganlığı azaltmadaki etkilerini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Araştırma, iki deney ve bir kontrol gruplu ön test, son test ve izleme modeline dayalı yarı deneysel bir çalışmadır. Araştırma, Adana Seyhan Nezihe Yalvaç Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi dokuzuncu sınıfl arında öğrenim gören öğrencilerle gerçekleştirilmiştir. Bu öğrencilere Saldırganlık Ölçeği uygulanmış saldırganlık düzeyi en yüksek olan toplam 36 öğrenci her gruba 12 kişi olmak üzere tesadüfî yöntemle atanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan saldırganlık Buss ve Warren (2000) tarafından yeniden gözden geçirilen, Can (2002) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Saldırganlık Ölçeği ile ölçülmüştür. Birinci deney grubuna, araştırmacılar tarafından hazırlanan Bilişsel Davranışçı Terapi odaklı grupla psikolojik danışma on oturum, ikinci deney grubuna ise yine araştırmacılar tarafından gerçekleştirilen Psikodrama odaklı grup uygulamaları on dört oturum olarak uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Son test, deney grubu uygulamaları bittikten sonra, izleme ölçümleri ise, deneysel uygulamaların bitiminden on altı hafta sonra alınmıştır. Veriler Kovaryans Analizi ve Bağımlı Gruplar t Testi ile analiz edilmiştir. Bulgular, bilişsel davranışçı teknikler ile yapılan grupla psikolojik danışma uygulamalarının saldırganlık toplam, fiziksel saldırganlık, öfke, düşmanlık ve dolaylı saldırganlık puanları üzerinde etkili olduğunu, sözel saldırganlık puanları üzerinde ise etkili olmadığını göstermiştir. Psikodrama teknikleri ile yapılan grup uygulamalarının, saldırganlık toplam, öfke, düşmanlık ve dolaylı saldırganlık puanları üzerinde etkili olduğu sözel ve fiziksel saldırganlık puanları üzerinde etkili olmadığı görülmüştür. Karşılaştırmaya ilişkin analizler, bilişsel davranışçı teknikler kullanılarak uygulama yapılan birinci deney grubunun, psikodrama teknikleri kullanılarak uygulama yapılan ikinci deney grubuna göre, öğrencilerin saldırganlık toplam, fiziksel saldırganlık ve öfke puanları üzerinde daha etkili olduğunu göstermiştir. Diğer alt ölçeklerde etki farkı bulunmamıştır. Yapılan izleme çalışmasında, iki deney grubunun etkisinin on altı hafta sonra alınan izleme ölçümüne kadar devam ettiği tespit edilmiştir. Th e aim of this research is to investigate whether cognitive-behavioral group practices and psychodrama decrease adolescent aggression. Th is is a quasi-experimental, pre-post and follow up study with two experiments and one control group. Th e Aggression Scale (Buss & Warren, 2000) adapted to Turkish by Can (2002) was administered as a pretest to 9th grade students of Nezihe Yalvaç Anatolian Hotel and Tourism Vocational High School in Adana. After the administration and assessment of the scale, 36 students who had the highest aggression levels were selected and were randomly divided into three groups. Th e experimental and control groups each included 12 students. Cognitive behavioral techniques were applied to the first experimental group in 10 sessions, psychodrama techniques were applied to the second experimental group in 14 sessions. No application has been done to the control group. After the groups ended, the Aggression Scale was readministered to all groups as a post test. 16 weeks after ending the groups, the scale was administered one mor time to the experimental groups as a follow up test. Findings were analyzed with ANCOVA and t test for dependent samples. Findings have showed that cognitive-behavioral approach was eff ective in decreasing aggression scores, except verbal aggression and psychodrama approach was eff ective in decreasing all aggression scores except verbal physical aggression. ANCOVA analyses showed that cognitive-behavioral approach was more eff ective in decreasing total aggression, physical aggression, and anger than psychodrama. Follow up test results showed that the eff ects of group practices on both experimental groups were lasting even 16 weeks later.

• Publisher: İletişim Hizmetleri
• Subject: Adana / Aggression / Aggression Scale / Anger / Bilişsel Davranışlar / Bilişsel Davranışçı Terapi / Cognitive Behavioral Therapy / Cognitive Behaviours / Education / Eğitim Bilimleri / Okulda Şiddet / Preventing Violence / Psikodrama / Psychodrama / Saldırganlık / Saldırganlık Ölçeği / Terapi / Therapy / Turkish Adaptation / Türkçeye Uyarlama / Violence / Violence and Agressiveness / Violence at School / Öfke / Şiddet / Şiddet ve Saldırganlık / Şiddeti Önleme