Explore the vast range of titles available.

The widespread use of deepfake technologies has increased the demand for accurate and effective detection methods. This study presents a novel deepfake detection framework that utilizes meta-heuristic feature selection to enhance classification performance. The performance of the Artificial Hummingbird Algorithm (AHA), Polar Lights Optimization (PLO), and their hybrid model, AHA-PLO, is investigated. The hybrid model aims to conduct a more effective search in the feature space by combining AHA’s global exploration ability with PLO’s local exploitation precision. Experimental evaluations conducted on two benchmark datasets, FaceForensics++ (FF++) and Celeb-DF (CDF), demonstrate that the proposed AHA-PLO model consistently outperforms its individual components, achieving state-of-the-art AUC scores of 99.36% on FF++ and 98.78% on CDF. These findings support the hybrid model’s potential as a robust and generalizable solution for deepfake video detection.

This study is based on an islamic folk narrative dating back to Iran, that is also present in original Turkish people’s narrations residing in Mount Ida. This very popular folk narrative: the Legend of Sarıkız still has an influence on today’s oral literature all around Mount Ida. The variant that this study works upon focuses on a virgin who is in disfavor.This variant also forms the backbone of Sabahattin Ali’s Hasanboğuldu, which is a short story existing in his work Yeni Dünya. Upon approving the narrator’s quest request, Hacer who is also a Turkmen herself, takes the narrator to the land of the legend. Both the legend of Sarıkız and Hasanboğuldu share the same setting. The short story is built upon love of two naive young men and their eager interest in two sturdy and bold women. The legend outweighs the story in terms of the love story thus this work mainly focuses on the legend rather than the short story itself. In the legend, the heroine’s life is based upon the pursue of wholism and her pattern is closely related to the steps of Maureen Murdock’s, formerly a student of Joseph Campbell, ‘The Heroine’s Journey’ viewed as the feminine form of Campbell’s monomyth.The original text is to be analyzed based upon steps of Murdock’s Heroine’s Journey and symbolic meanings are to be examined.

Ortaya çıktığı zamanlardan günümüze değin sahip olduğu kültürü, inanış şeklini ve yaşayış tarzını ağırlıklı olarak sözlü kültür aracılığıyla gelecek kuşaklara aktaran Alevi toplumu, sahip olduğu bu özellikler neticesiyle yıllar boyunca çeşitli araştırmacıların ilgisini çekmiştir. Bugün Anadolu’dan, Ortadoğu’ya, Avrupa’dan Amerika’ya dünyanın birçok bölgesine yayılmış olan Alevi kültürünün tarihi incelendiğinde varlıklarını büyük ölçüde Anadolu’da sürdürdükleri görülmektedir. Gerek Türkiye’de gerekse Türkiye dışında birçok araştırmacının ilgisini çeken Alevi kültürü, özellikle sosyal bilimler disiplinleri bağlamında farklı araştırmaların odağında olmuştur. Söz konusu bu çalışmalar başladıkları ilk yıllardan günümüze değin artış göstermiş, disiplinlerarası çalışmalar eşliğinde oldukça çeşitlenmiştir. Bu çalışmada Türkiye’de bulunan üniversitelerdeki 1990-2020 yılları arasında gerçekleştirilen lisansüstü tez çalışmaları arasından Alevilik ile ilgili yapılan çalışmalar; yıllara, illere, çalışılan disiplin ağırlıklarına, kullanılan yöntemlere ve konularına göre incelenmiştir. Söz konusu bu çalışmada yapılan tezler konularına göre genel başlıklar altında sınıflandırılmıştır. 1990-2020 yıllarında gerçekleştirilen Alevilik ile ilgili çalışmalara ait veriler ise grafikler aracılığıyla görselleştirilmiştir. Ardından bu grafikler literatür taraması ile elde edilen veriler ışığında yorumlanmıştır.

Software can be vulnerable to various types of interference. The production of cyber threat intelligence for closed source software requires significant effort, experience, and many manual steps. The objective of this study is to automate the process of producing cyber threat intelligence, focusing on closed source software vulnerabilities. To achieve our goal, we have developed a system called cti-for-css. Deep learning algorithms were used for detection. To simplify data representation and reduce pre-processing workload, the study proposes the function-as-sentence approach. The MLP, OneDNN, LSTM, and Bi-LSTM algorithms were trained using this approach with the SOSP and NDSS18 binary datasets, and their results were compared. The aforementioned datasets contain buffer error vulnerabilities (CWE-119) and resource management error vulnerabilities (CWE-399). Our results are as successful as the studies in the literature. The system achieved the best performance using Bi-LSTM, with F1 score of 82.4%. Additionally, AUC score of 93.0% was acquired, which is the best in the literature. The study concluded by producing cyber threat intelligence using closed source software. Shareable intelligence was produced in an average of 0.1 s, excluding the detection process. Each record, which was represented using our approach, was classified in under 0.32 s on average.

The rapid advancement of synthetic media, while beneficial, has also spawned GAN-generated deepfakes, which pose risks, including misinformation and digital fraud. This paper investigates the detectability of GAN-generated static images, focusing on residual artifacts that are imperceptible to humans but detectable through digital analysis. Our approach introduces three key advancements: (1) a taxonomy for classifying GAN residues in deepfake detection; (2) a unique mixed dataset combining StyleGAN3, ProGAN, and InterfaceGAN to aid cross-model detection research; and (3) a combination of frequency space analysis and RGB color correlation methods to improve artifact detection. Covering three different transform methods, three GAN models, and twelve classification methods, ours is the most comprehensive study of detection of static deepfake face images produced by GANs. Our results demonstrate that artifact-based detection can achieve high accuracy, precision, recall, and F1 scores, challenging prior assumptions about the detectability of synthetic face images.

Various cultures with distinct names such as Coyote, Ananse, Susa-No-o, Bauba, Sun Wukong, Keloğlan, and Tastarakay. While the term trickster has been broadly used to categorize these narrative heroes in international studies, its adequacy has been questioned. In Turkish, translated texts and original works alike employ terms like trickster, cheater, or deceiver to depict this character. A crucial aspect to consider regarding these figures is their dual nature, encompassing both positive and negative qualities. This study investigates whether the terms trickster, cheater, or deceiver comprehensively capture the essence of these characters across diverse folk narratives. To underscore their dualistic nature, we analyze protagonists from various narrative genres such as Chickpea Boy, Fatmacık, Köse, Behlül’s Sleep, and Maaday-Kara, selected from Turkic cultures. Apart from the tale of The Chickpea Boy, our examination reveals that the central characters in all four narratives exhibit wisdom, benevolence, and positive traits. We argue that in Turkish, the terms trickster, cheater, or deceiver imply negative connotations such as fraud or deceit, thus potentially limiting their portrayal of these characters to only one aspect. Therefore, we propose the term “playful” as a comprehensive and culturally resonant alternative in Turkish. This suggestion is grounded in the significance of play within Turkish folk culture and game theories.

Başkaldırı, insanın varoluşundan beri bilinen, onun tabiatının bir parçası olarak görülen bir davranış biçimidir. Başkaldırma davranışı mitik anlatılarda ve kutsal kitaplarda insanın bir yasağa karşı gösterdiği ilk tepkilerden biridir. Buna bağlı olarak geleneksel dünya görüşünde itaatsizlik her zaman ahlakdışı bir davranış olarak değerlendirilmiş, itaat etmek erdem olarak görülmüştür. Ancak psikoloji ve felsefe dünyasında başkaldırı sıklıkla kendini gerçekleştirme evresine ulaşmış insanın cesaret edeceği bir davranış biçimi olarak yorumlanmıştır. Birçok kez üzerine yorumlar yapılmış, çeşitli yönlerden incelenmiş olan “başkaldırı” olgusu Albert Camus tarafından felsefi yönelimle ele alınmıştır. Varoluşçulukla da ilgilenmiş olan Camus için başkaldırının temelinde varlığa, varoluşa yönelik sorular ve tam olarak bulunamayan cevaplar ile insanın cevapsız kaldığı yaşam içerisinde hissettiği “absürt” duygusu yer almaktadır. Camus yaşamı, dünyayı us dışı olarak ele alır ve insanın buna bakış açısını, duyuş ve düşünüş biçimini “absürt” olarak değerlendirir. Çoğu zaman bu insan için çözülmesi gereken bir problem halini alır. Başkaldırı, bunu çözmek için seçilebilecek bir yoldur. Başkaldıran insan tiplemelerini dörde ayıran Camus için en ahlaki ve ideal başkaldırıyı gerçekleştiren “sanatçı” tipidir. Sanatçı, absürdü kabul eder ama diğer yandan da onun doğurduğu sonuçlara başkaldırır, yerine kendi dünyasında yeni bir biçimini inşa eder. Camus’nün başkaldıran sanatçı tipi Türk folklorunda Pir Sultan’da göze çarpar. Alevi Bektaşi şiir geleneğinin en önemli temsilcilerinden biri olan Pir Sultan’ın başkaldırısı Alevi-Sünni, Osmanlı-Safevî karşıtlığı ekseninde gelişir, yer yer yaşamın kendisine karşı genel bir tavra dönüşür ve şiirlerine yansır. Birçok şiirinde Osmanlı padişahından, beylerden, paşalardan, kadılardan şikâyet ederek onların yerine Safevî şahlarını koyar ve onları içinde gün geçtikçe daha çok büyüyen absürt duygusundan kurtulmanın bir yolu olarak görür. Şiirlerinin arka planında hissedilen “ideal dünya” Pir Sultan için haksızlıkların yaşanmadığı, Hz. Muhammet’in, Hz. Ali’nin, Oniki İmam’ın içinde bulunduğu bir dünyadır. Şiirlerinde hiddetle karşı çıktığı figürlerle, hasretle beklediği figürleri karşı karşıya getirerek onların mevcut zamandaki temsillerini oluşturur. Pir Sultan’da “absürt” duygusunun nasıl ortaya çıktığı, onun içinde yaşadığı toplum yapısı, duyduğu ya da şahit olduğu olaylar incelendiğinde anlaşılır hale gelir. Absürt duygusunun onun şiirlerine nasıl yansıdığı, onun bu duyguyla hangi yöntemlerle başa çıktığı ise cevabı aranan sorulardır. Bu çalışmada Pir Sultan’da absürt duygusunun kaynakları, bunların şiirlerine nasıl yansıdığı ve şiir örneklerinden hareketle absürtle başa çıkmada sanat ile başkaldırıyı seçen Pir Sultan’ın başkaldırısının kodları incelenmiştir. İnceleme gerçekleştirilirken “Pir Sultanlar” tartışmalarının dışında durulmuş ve bu tartışmalardan bağımsız bir şekilde Pir Sultan’ın bir gelenek olduğu göz önünde bulundurularak incelemede ele alınacak şiir örnekleri İbrahim Aslanoğlu, Cahit Öztelli ve Pertev Naili Boratav ile Abdülbaki Gölpınarlı’nın yayımladığı şiirlerin arasından seçilmiştir. Rebellion is a behavior that has been known since the existence of man and is seen as a part of his nature. The behavior of rebellion is one of the first reactions of man against a ban in mythical narratives and holy books. Accordingly, in the traditional worldview, disobedience has always been considered an immoral behavior, and obedience has been seen as a virtue. However, in the world of psychology and philosophy, rebellion has often been interpreted as a behavior that people who have reached the stage of self-realization will dare. The phenomenon of \"rebellion\", which has been commented on many times, was handled with a philosophical orientation by Albert Camus. For Camus, who was also interested in existentialism, the basis of the rebellion is the questions about existence and existence, the answers that cannot be found exactly, and the sense of \"absurd\" that people feel in life that they remain unanswered. Camus considers life and the world as irrational and evaluates the way people view this irrationality, the way they feel and think, as \"absurd\". Most of the time, this becomes a problem that needs to be solved for the person. Rebellion is one way of solving this problem. For Camus, who divides the rebellious human types into four, it is the \"artist\" type who realizes the most moral and ideal rebellion. The artist accepts the absurd, but also rebels against its consequences. The artist accepts the absurd, but on the other hand, rebels against the results it has created, instead constructing a new form in own world. The rebellious artist type of Camus can be seen in Pir Sultan’s poems in Turkish folklore. The rebellion of Pir Sultan, one of the most important representatives of the Alevi Bektashi poetry tradition, develops in the axis of the Alevi-Sunni, Ottoman-Safavid opposition, sometimes it turns into a general attitude towards life itself and is reflected in his poems. In many of his poems, he complains about the Ottoman sultan, beys, pashas, kadis, and replaces them with Iranian shahs, and sees them as a way to get rid of the feeling of absurdity that is growing day by day. The \"ideal world\" felt in the background of Pir Sultan's poems is a world where injustices are not experienced and where Hz. Muhammad, Hz. Ali and the Twelve Imams live. In his poems, he creates the representations of the figures in the present time, by bringing the figures he opposes with anger and the figures he longs for. How the sense of \"nonsense\" emerged in Pir Sultan, the social structure in which he lived, and the events he heard or witnessed becomes understandable when examined. How the sense of nonsense is reflected in his poems and how he copes with this emotion are questions that need to be answered. In this study, the sources of the sense of the absurd in Pir Sultan’s poems, how they are reflected in his poems, and the codes of the rebellion of Pir Sultan, who chose art and rebellion to deal with the absurd, based on the examples of poetry. While the analysis was being conducted, the \"Pir Sultans\" discussions were kept out of the way, and independently of these discussions, considering that Pir Sultan is a tradition, the poems to be discussed in the study were chosen from among the poems published by İbrahim Aslanoğlu, Cahit Öztelli and Pertev Naili Boratav and Abdülbaki Gölpınarlı.

Bu çalışma Abdal Musa Velâyetnâmesi’nde yer alan Dağların Taşların Yürümesi kerametinde zaman, mekân ve eşya kavramlarının sembolik açıdan incelemesini konu almaktadır. İslam dünyasında 9. yüzyılda ortaya çıkan tasavvuf düşüncesi, 11. yüzyılda tarikatların kurulmasına zemin hazırlamıştır. Tarikatın önde gelen şahsiyetlerinin kerametlerinin, olağanüstü hâllerinin anlatılması ve bunların yazıya geçirilmesi ile menkıbe (menâkıbnâme veya velâyetnâme) türü ortaya çıkmıştır. Bu eserler 15. yüzyılda Anadolu sahasında Alevî-Bektaşi geleneğinde velâyetnâme adını almıştır. Abdal Musa Sultan olarak da bilinen ve Ahmed Yesevi dervişlerinden Hacı Bektaş-ı Velî dergâhı mensubu olan zât, 14. yüzyılda yaşamış olan bir Türk erenidir. Bu doküman hazırlanırken, Abdurrahman Güzel’in Abdal Musa Velâyetnâmesi (1999) isimli eserinde Latin harflerine çevirdiği metin baz alınmıştır. Bu çalışmanın ilk kısmında; menâkıbnâme ve velâyetnâme kavramlarına değinilerek Abdal Musa’nın şahsiyeti hakkında bilgi verilmiştir. İkinci kısımda; zaman, mekân ve eşya kavramları “üç unsur” adı altında anlatılmıştır; birbirleri ile iç içe geçmiş olmalarına da değinilmiştir. Üçüncü kısımda; ele alınan keramet sırasıyla zaman, mekân ve eşya kavramları bağlamında tahlil edilmiştir. Ardından semboller, metinde yer aldıkları sıra takip edilerek incelenmiştir; bu yapılırken Alevi¬–Bektaşi geleneklerinin yanı sıra Anadolu ve dünya kültürleri ile de yer yer karşılaştırmalar yapılmıştır. İncelemenin son kısmında ise ilgili simgelerin kıyaslaması sunulmuştur. Abdurrahman Güzel’in eserinden elde edilen metin ve Abdal Musa’nın varyantları ise çalışmanın ekler kısmında verilmiştir. This study examines the miracle of the March of Stones and Mountains found in Abdal Musa Velâyetnâmesi in terms of time, space and object. Sufism which appeared in the 9th century is the foundation of sufi school in the 15th century. As a result of narrating and recording the miracles and supernatural states of school’s leading personalities, the genre of hagiography (menâkıbnâme or velâyetnâme) came to shape. In Alevi–Bektashi tradition, these works took the name of hagiography in 15th century in the Anatolian field. The holy man also known as Abdal Musa Sultan, as a member of Hacı Bektaşi Velî –one of the Ahmed Yesevi dervishes– is a Turkish eren who lived in the 14th century. In the preparation of this document, the main source is Abdal Musa Velâyetnâmesi translated into Latin alphabet by Abdurrahman Güzel, published in 1999. In the first part of the study, the terms of menâkıbnâme and velâyetnâme are covered also brief information about Abdal Musa is given. The second section involves the concepts of time, space and object by naming them the three factors and mentioned about the chained nature of these factors. In the third section the analysis of the miracle according to the three factors begins. Later on, the symbols are analyzed following the order they are located in the text. Furthermore, beside the traditions of Alevism and Bektashi, Anatolian and certain international cultures are also used in the evaluation of the symbolic meanings. In the last segment of the analysis several symbols are compared to each other. Abdurrahman Güzel’s text of the miracle and the variants of Abdal Musa are given at the end of the appendix study.

The Alevi society, which has transferred its culture, belief and lifestyle to future generations mainly through oral culture since its emergence, has attracted the attention of various researches over the years. When the history of the Alevi culture, which has spread to many regions of the world from Anatolia, the Middle East, Europe to America, is examined, it is seen that they continue their existence in Anatolia to a great extent. In Turkey and as well as in other countries, Alevi culture attracted the attention of many researches, especially in the context of the social sciences has been the focus of different research disciplines. These studies considerably with interdisciplinary studies. This study examined the studies related to Alevism between postgraduate theses at universities in Turkey between the years 1990-2020; according to years, provinces, discipline weights, methods used and subjects. The theses made in this study are classified under general titles according to their subjects. The data of studies on Alevism between 1990-2020 have ben visualized through graphics. Then, these graphics were interpreted in the light of the data obtained through the literature review.

Bu çalışma Abdal Musa Velâyetnâmesi’nde yer alan Dağların Taşların Yürümesi kerametinde zaman, mekân ve eşya kavramlarının sembolik açıdan incelemesini konu almaktadır. İslam dünyasında 9. yüzyılda ortaya çıkan tasavvuf düşüncesi, 11. yüzyılda tarikatların kurulmasına zemin hazırlamıştır. Tarikatın önde gelen şahsiyetlerinin kerametlerinin, olağanüstü hâllerinin anlatılması ve bunların yazıya geçirilmesi ile menkıbe (menâkıbnâme veya velâyetnâme) türü ortaya çıkmıştır. Bu eserler 15. yüzyılda Anadolu sahasında Alevî-Bektaşi geleneğinde velâyetnâme adını almıştır. Abdal Musa Sultan olarak da bilinen ve Ahmed Yesevi dervişlerinden Hacı Bektaş-ı Velî dergâhı mensubu olan zât, 14. yüzyılda yaşamış olan bir Türk erenidir. Bu doküman hazırlanırken, Abdurrahman Güzel’in Abdal Musa Velâyetnâmesi (1999) isimli eserinde Latin harflerine çevirdiği metin baz alınmıştır. Bu çalışmanın ilk kısmında; menâkıbnâme ve velâyetnâme kavramlarına değinilerek Abdal Musa’nın şahsiyeti hakkında bilgi verilmiştir. İkinci kısımda; zaman, mekân ve eşya kavramları “üç unsur” adı altında anlatılmıştır; birbirleri ile iç içe geçmiş olmalarına da değinilmiştir. Üçüncü kısımda; ele alınan keramet sırasıyla zaman, mekân ve eşya kavramları bağlamında tahlil edilmiştir. Ardından semboller, metinde yer aldıkları sıra takip edilerek incelenmiştir; bu yapılırken Alevi–Bektaşi geleneklerinin yanı sıra Anadolu ve dünya kültürleri ile de yer yer karşılaştırmalar yapılmıştır. İncelemenin son kısmında ise ilgili simgelerin kıyaslaması sunulmuştur. Abdurrahman Güzel’in eserinden elde edilen metin ve Abdal Musa’nın varyantları ise çalışmanın ekler kısmında verilmiştir.